അയ്യന്കാളിയും ക്ഷേത്രപ്രവേശനവും
______________________________________________
( ഒന്നിപ്പ് മാസികയില് എഴുതിയ പ്രതികരണം )
ഒന്നിപ്പ് ജനുവരി ലക്കത്തില് ശ്രീ : ഐ. ശാന്തകുമാര് എഴുതിയ ' ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരവും ചില ചരിത്രയാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളും ' എന്ന ലേഖനത്തോടു ചേര്ന്നുള്ള പേജ് 29 -ലെ ഹൈലൈറ്റില് ( ലേഖനത്തിലല്ല ) , അയ്യന്കാളി ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരത്തോടു പ്രതികരിച്ചില്ല എന്നു കാണുന്നു . വേറെയാണു വസ്തുത എന്ന് , എട്ട് കൊല്ലം മുന്പേ എഴുതിയ ലേഖനത്തിലൂടെ ( അയ്യന്കാളിയെക്കുറിച്ചുള്ള അസത്യങ്ങള് , സമകാലിക മലയാളം വാരിക , 29 . 2 . 2008 ) ഞാന് വായനക്കാരെ അറിയിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് . ഒരാണ്ടു കഴിഞ്ഞു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എന്റെ ' അയ്യന്കാളിയ്ക്ക് ആദരത്തോടെ ' എന്ന പുസ്തകത്തിലുമുണ്ട് ആ ലേഖനം . തുടര്ന്ന് ഇന്റര്നെറ്റില് എന്റെ ബ്ളോഗിലും ചേര്ത്തിട്ടുണ്ട് അത് ( കാണുക : c h e r a a y i r a a m a d a a s . b l o g s p o t . i n ) .
അയ്യന്കാളി തിരുവിതാംകൂര് ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരത്തിന്റെ പക്ഷത്തായിരുന്നു എന്ന് , ഒറിജിനല് ചരിത്ര രേഖകളുടെയും ഫോട്ടൊയുടെയും തുണയോടെ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട് ടി ലേഖനത്തില് . വിളംബരം നടന്ന് ഒരാണ്ടെത്തിയപ്പോള് തിരുവനന്തപുരത്തു രൂപംകൊണ്ട ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബര സ്മാരക സമിതിയുടെ വര്ക്കിങ് കമ്മിറ്റിയംഗമായിരുന്നു അയ്യന്കാളി . സമിതി 1942-ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച Souvenir of the Temple Entry Proclamation ( printed at the Govt. Press, Tvm . ; Regional Archives Ernakulam ) - ല് പേജ് 10-നു ശേഷം , ദിവാന് സര് സി. പി. യും അയ്യന്കാളി ഉള്പ്പെടെയുള്ള സമിതിയംഗങ്ങളും ചേര്ന്ന ഗ്രൂപ് ഫോട്ടൊയുണ്ട് . വഴിയേ പോയപ്പോള് ഫോട്ടൊയ്ക്കു കയറിനിന്നതല്ല അയ്യന്കാളി എന്നു തിരിച്ചറിയാന് , ആ ജീവിതത്തിന്റെ രേഖാപരമായ തെളിവുകളും സമകാലികരുടെ സാക്ഷ്യങ്ങളും ( എന്റെ ലേഖനത്തിലും ഉണ്ട് അവ ) പരിചയമുള്ളവര്ക്ക് പ്രയാസമില്ല .
ക്ഷേത്രപ്രവേശന പ്രക്ഷോഭം യഥാര്ഥത്തില് ഈശ്വരവിശ്വാസപരമായല്ല കാണേണ്ടത് ; പൗരാവകാശപ്പോരാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു അത് . അതുകൊണ്ടാണ് അയ്യന്കാളിയടക്കമുള്ള നവോത്ഥാന നായകരും യുക്തിവാദികളും പിന്നീട് കമ്യൂണിസ്റ്റുകളും ആ പക്ഷത്തു നിന്നത് എന്നു വേണം കരുതാന് . കേരളത്തിനു വെളിയില് ഇന്നും കമ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെയും ദലിത് വിപ്ളവകാരികളുടെയും നേതൃത്വത്തില് അയിത്ത വിരുദ്ധ - ക്ഷേത്രപ്രവേശന സമരങ്ങള് തീവ്രമാണ് . ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ ക്ഷേത്ര കേന്ദ്രിതമായ സാമൂഹിക അധീശത്വം നിലനില്ക്കുന്ന കാലത്തോളം , ക്ഷേത്രം എന്ന ആ കേന്ദ്രം തന്നെയായിരിക്കും സാമൂഹിക സമത്വ പോരാട്ടത്തിന്റെ ആദ്യ ഉന്നം . ബ്രാഹ്മണ്യ ജാതിമേന്മ വാദത്തിന്റെ മര്മ്മങ്ങളിലൊന്ന് ക്ഷേത്രമാണ് . അതുകൊണ്ടാണ് ക്ഷേത്രപ്രവേശന സമരവും അവര്ണരുടെ ക്ഷേത്രസ്ഥാപനവും , തുടക്കത്തില് ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ മര്മ്മം പിളര്ക്കുന്ന അടികളാകുന്നത് . അത് ബ്രാഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേയ്ക്കും സവര്ണപക്ഷത്തേയ്ക്കും ആളെക്കൂട്ടാനുള്ള സൂത്രമാണെന്നു വ്യാഖ്യാനിച്ചു നടക്കുന്നവര്ക്ക് , ആഴമുള്ള സാമൂഹിക യാഥാര്ഥ്യങ്ങള് മനസ്സിലാകാന് സമയമെടുക്കും . അവര്ണര് മതം മാറുന്നതു തടയുക എന്ന അടിയന്തിരോദ്ദേശ്യമായിരുന്നു ക്ഷേത്രപ്രവേശനാനുവാദത്തിനുണ്ടായിരുന്നത് ( വസ്തുതയുണ്ടതില് ) എന്ന് പേര്ത്തും പേര്ത്തും പറഞ്ഞതുകൊണ്ടൊന്നും മാഞ്ഞുപോകുന്നതല്ല ആ പോരാട്ടത്തിന്റെ വിപ്ളവകരമായ ഉള്ളടക്കം . കാലക്രമേണ ബ്രാഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രങ്ങള് അവര്ണര്ക്കു ചങ്ങലയാകുമെന്നതുകൊണ്ട് , ജാതിസമൂഹത്തിലെ തനത് പൗരാവകാശപ്പോരാട്ടമായ ക്ഷേത്രപ്രവേശന യത് നം ഒഴിവാക്കാനാവില്ല ഒരുകാലത്തും . ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഇന്നത്തെ ക്ഷേത്രപ്രവേശന സമരങ്ങളും തെളിയിക്കുന്നത് അതാണ് . അന്ധ ഭക്തരെ ബ്രാഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രാടിമത്തത്തില്നിന്നു മോചിപ്പിക്കാന് ശക്തിയുള്ള ആയുധങ്ങള് , അംബേഡ്കര് - കമ്യൂണിസ്റ്റ് - യുക്തിവാദ ദര്ശനങ്ങള് , നമ്മുടെ ചാരെയുണ്ട് . അവയെടുത്ത് ബുദ്ധിപൂര്വകമായി പ്രയോഗിക്കണമെന്നു മാത്രം . കൊണ്ടും കൊടുത്തും ആയിരത്താണ്ടുകള് മുന്നേറിയതാണ് ബ്രാഹ്മണ്യം . സമഗ്രവും സങ്കീര്ണവും കപടവേഷധാരിയുമായ ആ ചൂഷണ വ്യവസ്ഥിതിയെ ചുമ്മാതങ്ങ് നശിപ്പിച്ചുകളയാം എന്നു വ്യാമോഹിക്കരുത് . തലമുറകള് നീളുന്ന കഠിന യത് നം വേണമതിന് . )
